Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Το παραμύθι χωρίς όνομα


Την Τρίτη 17 Μαρτίου 2018, επισκέφτηκαν τη Βιβλιοθήκη Δραπετσώνας μαθητές της Ε΄ τάξης του 4ου  Δημοτικού σχολείου Κερατσινίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την "Ημέρα Βιβλίου" στις 23 ΑπριλίουΈχοντας διαβάσει "Το παραμύθι χωρίς όνομα" και με κριτήριο την ομαδικότητα και τη συνεργασία συμμετείχαν σε ένα διαδραστικό βιβλιοπαιχνίδι για την Πηνελόπη Δέλτα και το έργο της. 
Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού τα παιδιά κουβέντιαζαν και απολάμβαναν τη συζήτηση σχετικά με το παραμύθι. Μίλησαν για τη διαχρονικότητα, την αξία του, την ομοιότητά του... με τη σημερινή κατάσταση της χώρας μας.  


Με μικρά θεατρικά διαλείμματα, οι φίλοι μας ζωντάνεψαν τους ήρωες της ιστορίας και μάς αποχαιρέτησαν αφού πρώτα ενημερώθηκαν για το δανεισμό των βιβλίων, το ωράριο και τον κανονισμό λειτουργίας των τριών Βιβλιοθηκών του Δήμου.

Περιγραφή του βιβλίου:
Σε παρακμή οδηγεί το βασίλειό του ο Βασιλιάς Αστόχαστος, ο οποίος δεν νοιάζεται για τίποτα παρά μόνο για διασκεδάσεις και εύκολη ζωή. Οι πάντες υποφέρουν και επιδιώκουν μόνο το ατομικό τους συμφέρον αδιαφορώντας για το κοινό καλό.
Το Βασιλόπουλο, ο Συνετός, με τη βοήθεια της Ειρηνούλας, της μικρής του αδερφής, και δύο γυναικών, της Γνώσης και της Φρόνησης, πασχίζει για την αναγέννηση της χώρας του. Βασικά συστατικά για να πετύχει η συνταγή είναι η εργατικότητα και η προκοπή, η τιμιότητα και η αρετή, η προσφορά και η θυσία, η υπομονή και η σύνεση, η δικαιοσύνη και η επικράτηση της αλήθειας. Οπλισμένος με θάρρος και θέληση, αγωνίζεται να δώσει νέα πνοή στο χαμένο όραμα του βασιλείου και να αποκαταστήσει την ευημερία στη χώρα του.

Ένα αλληγορικό παραμύθι που 100 χρόνια μετά την έκδοσή του μεταφέρει ακόμα και σήμερα επίκαιρα μηνύματα. (Πηγή: Βιβλιοnet)

Δείτε το βιβλιοπαιχνίδι εδώ.
Για τις λύσεις, δείτε εδώ.

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

«Το χάδι» συνιστάται και για τους πιο απαιτητικούς αναγνώστες.



Την Πέμπτη 29 Μαρτίου 2018, πραγματοποιήθηκε η συνάντηση της λέσχης ανάγνωσης στη Βιβλιοθήκη Δραπετσώνας με αφορμή το βιβλίο του Αλέξανδρου Στεφανίδη «Το χάδι».
Με αφετηρία τον τίτλο του βιβλίου ξεκίνησε η συζήτηση στην οποία συμμετείχε και ο συγγραφέας του βιβλίου. Γραμμένο σε τρίτο πρόσωπο και με απλή, καθημερινή γλώσσα, αυτό το σπονδυλωτό αφήγημα ζωντανεύει στιγμιότυπα από την παιδική ηλικία ενός αγοριού που μεγάλωσε στο Ορφανοτροφείο στερημένο τρυφερότητας και αγάπης.



Κάθε μέλος επεσήμανε το στιγμιότυπο της ζωής του ήρωα που του είχε κάνει εντύπωση. Όλοι συμφώνησαν ότι ο αναγνώστης ταυτίζεται με τον ήρωα από την πρώτη σελίδα του βιβλίου και βιώνει την οργή, τη βία, τον πόνο, την αγωνία… αλλά και τη δύναμη της ψυχής του. Ο συγγραφέας απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του έγιναν και ενθουσίασε τη λέσχη.




Οι φιλοφρονήσεις  και τα συγχαρητήρια δεν έλειπαν και όχι άδικα. Αυτό το μικρό διαμαντάκι σε μόλις 60 σελίδες καταφέρνει να γεμίσει αισιοδοξία και ελπίδα για τη ζωή την οποία αξίζει να τη ζει κανείς. Ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί και ξαναδιαβάζεται και από τους πιο απαιτητικούς αναγνώστες.

                                                      Παρουσίαση από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:                                                    

Θυμήθηκε την τελευταία φορά που ένιωσε τη ζεστασιά της στο σώμα του. Ήταν έξι χρονών και βρίσκονταν σε μια συγγενική επίσκεψη. Τον είχε όρθιο στην αγκαλιά της, ανάμεσα στα πόδια της, με την πλάτη γυρισμένη, και του δάγκωσε χαδιάρικα το αυτί. Ένιωσε την υγρασία των χειλιών της να τον πλημμυρίζει. Χρόνια κρατούσε ζωντανή τη μνήμη από το υγρό χάδι της.

Το "Χάδι", ως διαρκής έλλειψη και αναζήτηση, διατρέχει το βιβλίο, το οποίο συντίθεται από δώδεκα διηγήματα, σπαράγματα ζωής της παιδικής και εφηβικής ηλικίας του αφηγητή, σε κάποιο ορφανοτροφείο της Αθήνας.
Ο αφηγητής, ώριμος και νηφάλιος πια, αποτολμά το συγκερασμό του παρόντος και του παρελθόντος χρόνου, αναπτύσσοντας μια ιδιότυπη αποστασιοποιημένη μνημοτεχνική, που του επιτρέπει, μέσω της κινημ ατογραφικής εικονοποιίας και της ελλειπτικής καταγραφής, να ψαύσει -ως παιδί και ως ενήλικος- το αληθινό πρόσωπό του. 
Το βιβλίο τιμήθηκε με το Κρατικό βραβείο βιβλίου που προάγει τον διάλογο σε ευαίσθητα κοινωνικά     θέματα το 2014.
                                                                                                                                Βιογραφικό σημείωμα
Ο Αλέξανδρος Στεφανίδης γεννήθηκε το 1962 στον Πειραιά. Σπούδασε στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου, στο Τμήμα "Σπουδές στον Ελληνικό Πολιτισμό". 
Για το βιβλίο του "Το χάδι" του απονεμήθηκε το "Ειδικό βραβείο σε λογοτέχνη του οποίου το βιβλίο προάγει σημαντικά το διάλογο πάνω σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα" (Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2014). Επίσης, ήταν υποψήφιος για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα 2014, από το ηλεκτρονικό περιοδικό για το βιβλίο και τις τέχνες "Ο Αναγνώστης".
                                                (Πηγή: http://www.biblionet.gr/author/108493)

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Λέσχη ανάγνωσης της Βιβλιοθήκης στη Δραπετσώνα

Τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης θα συναντηθούν το απόγευμα της Πέμπτης 29 Μαρτίου  στις 5:30 μ.μ. στο χώρο της Βιβλιοθήκης Δραπετσώνας, με αφορμή το βιβλίο του Αλέξανδρου Στεφανίδη "Το χάδι". 
Στη  συζήτηση που θα ακολουθήσει  θα συμμετέχει και ο συγγραφέας του βιβλίου.


 Παρουσίαση από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:                                                    

Θυμήθηκε την τελευταία φορά που ένιωσε τη ζεστασιά της στο σώμα του. Ήταν έξι χρονών και βρίσκονταν σε μια συγγενική επίσκεψη. Τον είχε όρθιο στην αγκαλιά της, ανάμεσα στα πόδια της, με την πλάτη γυρισμένη, και του δάγκωσε χαδιάρικα το αυτί. Ένιωσε την υγρασία των χειλιών της να τον πλημμυρίζει. Χρόνια κρατούσε ζωντανή τη μνήμη από το υγρό χάδι της.

Το "Χάδι", ως διαρκής έλλειψη και αναζήτηση, διατρέχει το βιβλίο, το οποίο συντίθεται από δώδεκα διηγήματα, σπαράγματα ζωής της παιδικής και εφηβικής ηλικίας του αφηγητή, σε κάποιο ορφανοτροφείο της Αθήνας.
Ο αφηγητής, ώριμος και νηφάλιος πια, αποτολμά το συγκερασμό του παρόντος και του παρελθόντος χρόνου, αναπτύσσοντας μια ιδιότυπη αποστασιοποιημένη μνημοτεχνική, που του επιτρέπει, μέσω της κινηματογραφικής εικονοποιίας και της ελλειπτικής καταγραφής, να ψαύσει -ως παιδί και ως ενήλικος- το αληθινό πρόσωπό του. 

Το βιβλίο τιμήθηκε με το Κρατικό βραβείο βιβλίου που προάγει τον διάλογο σε ευαίσθητα κοινωνικά θέματα το 2014.

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2018

Μυθιστόρημα νουάρ με άρωμα ανθρωπισμού...


Την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2018, πραγματοποιήθηκε η συνάντηση της λέσχης ανάγνωσης στη Βιβλιοθήκη Δραπετσώνας με αφορμή το βιβλίο του Ζαν-Κλωντ Ιζζό, "Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας".
Το μυθιστόρημα μάς μεταφέρει στη Μασσαλία, ελληνική αποικία που ιδρύθηκε από τους Φωκαείς το 600 π.Χ. και έκτοτε αποτελεί σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών καθώς και ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Μεσογείου.
Με φόντο τον κόσμο και τον υπόκοσμο της πόλης, φόνοι, διαφθορά, οργανωμένο έγκλημα, πορνεία, βία και ρατσισμός, απασχολούν τον ήρωα, " Φaμπιό Μοντάλ", ο οποίος είναι αστυνομικός, δεύτερης γενιάς μετανάστης και βέρος Μαρσεγέζος.
Ο συγγραφέας μας παρασύρει με τη θυελλώδη κινηματογραφική πλοκή του έργου του και μας ταυτίζει με τον κύριο ήρωα. Μέσα από τις σελίδες αυτού του νουάρ μυθιστορήματος μυρίσαμε τον βασιλικό της Λολ, ακούσαμε τζαζ, φλαμένκο και τα κύματα της θάλασσας, γευτήκαμε ψάρια και θαλασσινά, ήπιαμε Pastis. Ταυτόχρονα, νιώσαμε τη φτώχεια, τη μιζέρια, τον έρωτα, το ανικανοποίητο που βασανίζει τον ήρωα, την ανθρωπιά και την καλοσύνη του. 
Όλοι συμφωνήσαμε ότι δεν είναι ένα απλό αστυνομικό βιβλίο με γρήγορη πλοκή αλλά ένα βιβλίο με εξαίρετη δομή, κοινωνική και ταξική διάσταση που αναδεικνύει την πολιτιστική σύγκρουση και ταυτόχρονα περιέχει αντιρατσιστικά μηνύματα.
Καταλυτική παρουσία στην όμορφη συζήτησή μας ήταν της Γαλλίδας P. L., μέλος της Βιβλιοθήκης.



 Παρουσίαση από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: 
Τρεις φίλοι μεγαλωμένοι στις λαϊκές συνοικίες της Μασσαλίας, ερωτευμένοι με την ίδια κοπέλα, αναμεμειγμένοι με το έγκλημα. Χρόνια μετά, ο ένας από αυτούς, ως αστυνομικός επιθεωρητής πια, αναζητεί τους δολοφόνους των παλιών του συντρόφων.

Η Μασσαλία με το λιμάνι και τους ανθρώπους της, τους δρόμους και τα κορίτσια της, το οργανωμένο έγκλημα που απλώνεται παντού, την αστυνομική βία και το ρατσισμό, αποτελεί το σκηνικό που γεννά και υποθάλπει νουάρ ιστορίες όπως το "Μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας", Πρόκειται για την πόλη-σύμβολο αλλά και την πόλη-πατρίδα για τον συγγραφέα και για όσους θέλουν να συγχρονίσουν το βήμα τους και τη ζωή τους με τον παλμό της.

Ο ήρωας, συναισθηματικός και εχθρός της βίας, γεμάτος αμφιβολίες για τον εαυτό του, ονειρεύεται μια πόλη όπου ο καθένας, όποιο χρώμα και αν έχει στο δέρμα του, μπορεί να κατέβει από το τραίνο ή το πλοίο, με τη βαλίτσα στο χέρι και να πει: "Καλά είμαι εδώ. Είναι το σπίτι μου".

                                                    Βιογραφικό  σημείωμα        

Ο Ζαν-Κλωντ Ιζό (1945-2000) γεννήθηκε, έζησε και πέθανε στη Μασσαλία. Ήταν γιος ιταλού μπάρμαν και ισπανίδας κομμώτριας. Ο ίδιος συνήθιζε να λέει για τον εαυτό του: "Είμαι μισός Ιταλός, μισός Ισπανός με μια ιδέα αραβικού αίματος, ένας γνήσιος Μασσαλιώτης". Υπηρέτησε εθελοντικά στο Τζιμπουτί και εκπαιδεύτηκε ως εργάτης μεταλλείων. Υπήρξε μέλος του Κομουνιστικού Κόμματος της Γαλλίας, άσκησε για χρόνια τη δημοσιογραφία στην εφημερίδα της τοπικής οργάνωσης ("La Marseillaise") και έγραψε κινηματογραφικά και τηλεοπτικά σενάρια. Τα κείμενά του απηχούσαν έναν σοσιαλιστικό ρεαλισμό. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο Ιζό έπαψε να ασχολείται ενεργά με την πολιτική, παραιτήθηκε από την εφημερίδα και άρχισε να ζει στα χαρακώματα της λογοτεχνίας ως βιβλιοπώλης, βιβλιοθηκάριος και διοργανωτής λογοτεχνικών εκδηλώσεων. Πολυταξιδεμένος, από την Αιθιοπία και την Ταγγέρη στην Κωνσταντινούπολη, από τη Νάπολη στη Βαρκελώνη και από τη Μασσαλία στην Αλεξάνδρεια, πίστευε πως όλοι είμαστε χαμένοι ναυτικοί. Στην ηλικία των 50 ετών δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο "Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας". Ακολούθησαν τα βιβλία "Τσούρμο" (1996) και "Solea" (1998) που μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Πέθανε τον Ιανουάριο του 2000 στη Μασσαλία. Περισσότερα:http://www.biblionet.gr/author/17296

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Λέσχη ανάγνωσης της Βιβλιοθήκης στη Δραπετσώνα

Τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης θα συναντηθούν το απόγευμα της Πέμπτης 22 Φεβρουαρίου  στις 5:30 μ.μ. στον χώρο της Βιβλιοθήκης Δραπετσώνας, με αφορμή το μυθιστόρημα του Ζαν-Κλωντ Ιζζό " Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας"
Το μυθιστόρημα αποτελεί το πρώτο μέρος του έργου "Η τριλογία της Μασσαλίας". Η  τηλεοπτική μεταφορά του με πρωταγωνιστή τον Αλέν Ντελόν στον ομώνυμο ρόλο του αστυνομικού Φαμπιό Μοντάλ γνώρισε τεράστια επιτυχία. 



 Παρουσίαση από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: 
Τρεις φίλοι μεγαλωμένοι στις λαϊκές συνοικίες της Μασσαλίας, ερωτευμένοι με την ίδια κοπέλα, αναμεμειγμένοι με το έγκλημα. Χρόνια μετά, ο ένας από αυτούς, ως αστυνομικός επιθεωρητής πια, αναζητεί τους δολοφόνους των παλιών του συντρόφων.

Η Μασσαλία με το λιμάνι και τους ανθρώπους της, τους δρόμους και τα κορίτσια της, το οργανωμένο έγκλημα που απλώνεται παντού, την αστυνομική βία και το ρατσισμό, αποτελεί το σκηνικό που γεννά και υποθάλπει νουάρ ιστορίες όπως το "Μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας", Πρόκειται για την πόλη-σύμβολο αλλά και την πόλη-πατρίδα για τον συγγραφέα και για όσους θέλουν να συγχρονίσουν το βήμα τους και τη ζωή τους με τον παλμό της.

Ο ήρωας, συναισθηματικός και εχθρός της βίας, γεμάτος αμφιβολίες για τον εαυτό του, ονειρεύεται μια πόλη όπου ο καθένας, όποιο χρώμα και αν έχει στο δέρμα του, μπορεί να κατέβει από το τραίνο ή το πλοίο, με τη βαλίτσα στο χέρι και να πει: "Καλά είμαι εδώ. Είναι το σπίτι μου".

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

Ένα αργεντίνικο τανγκό αλλάζει τις ζωές τους για πάντα...


Την  Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου  2017, στέφθηκε με επιτυχία η συνάντηση της λέσχης ανάγνωσης στη Βιβλιοθήκη Δραπετσώνας. Το βιβλίο " Το τανγκό των Χριστουγέννων" του Γιάννη  Ξανθούλη έδωσε την  αφορμή  για μια ζωηρή συζήτηση. Ο συγγραφέας στήνει το σκηνικό του σε ένα  στρατόπεδο του Έβρου. Περιγράφει ζωντανά και ρεαλιστικά τη στρατιωτική ζωή και τις προετοιμασίες για τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή. 


Η ιστορία ξεδιπλώνεται με επίκεντρο τα μαθήματα τανγκό  του υπερβολικά ερωτευμένου Υπολοχαγού Καραμανίδη για να μπορέσει να αποκτήσει το αντικείμενο του πόθου του.    Αιωρείται  ερωτισμός στις σκηνές εκμάθησης  του χορού μεταξύ του στρατιώτη και του Υπολοχαγού ή με πειθήνια υπακοή ο Λαζάρου βοηθάει με τα μαθήματα τανγκό τον φαινομενικά σκληροτράχηλο αλλά τόσο ευαίσθητο Καραμανίδη;  
Ο συγγραφέας με την ιδιαίτερη και οικεία πένα του ξεγυμνώνει τα συναισθήματα των ηρώων, περιγράφει την καθημερινότητά τους, τις απελπισίες και  τις μελαγχολίες τους. Πνιγηρά Χριστούγεννα, μάτια άβυσσος, πυρωμένα χείλη, πάθος και πόθος, ψυχή στον πάγο, κρυφός έρωτας, γλυκόπικρα συναισθήματα, συμπόνια και ένα αργεντίνικο τανγκό αλλάζει τις ζωές των ηρώων για πάντα. 
 Η φλόγα του χορού πυροδότησε τη συζήτηση την οποία  απόλαυσαν τα μέλη της Λέσχης.                                         

Παρουσίαση από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: 

Ένα τανγκό για τα Χριστούγεννα γίνεται αφορμή να ανατραπεί ο "αμφίσημος" -έτσι κι αλλιώς- αισθηματικός κόσμος του Στρατοπέδου Βάτη στον Έβρο. Ένα τανγκό που ξεδιπλώνει ρυθμικά σχέσεις και απελπισίες μέσα από ξεκαρδιστικά δραματικές συγκυρίες. Καταγραφέας όλων αυτών ο Λάζαρος Λαζάρου, που γίνεται μάρτυρας ερώτων, θανάτων και εορταστικών πανικών. Έτσι τα Χριστούγεννα του 1970 θα καταχωρηθούν στη μνήμη του σαν σκοτεινός αισθησιακός εφιάλτης, που θα τον ακολουθεί σε όλη του τη ζωή με ένα αθεράπευτα ρυθμικό τανγκό.   

Βιογραφικό σημείωμα:
Ο Γιάννης Ξανθούλης γεννήθηκε το 1947 στην Αλεξανδρούπολη, στον Έβρο, από γονείς πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Σπούδασε δημοσιογραφία και σχέδιο. Από το 1969 εργάζεται ως δημοσιογράφος και χρονογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά και ραδιόφωνο. Ασχολήθηκε με το παιδικό θέατρο. Έγραψε και εικονογράφησε παιδικά βιβλία. Μερικά απ' αυτά: "Μέσα στο νερό δασκάλα", "Ανέβα στη στέγη να φάμε το σύννεφο", "Ο μάγος με τα χρώματα", "Τύμπανο, τρομπέτα και κόκκινα κουφέτα", "Μια τρελή τρελή πολυκατοικία". Σατυρικά κείμενα και θεατρικά έργα του - περισσότερα από τριάντα - παρουσιάστηκαν στο ελληνικό θέατρο. Ασχολήθηκε για αρκετά χρόνια με την επιθεωρησιογραφία. Το 1981 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα, "Ο μεγάλος θανατικός", και ακολούθησαν: "Οικογένεια μπες-βγες", 1982, "Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα", 1984, "Ο Σόουμαν δε θα 'ρθει απόψε", 1985, "Το πεθαμένο λικέρ", 1987, "Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας", 1989, "Το ρόζ που δεν ξέχασα", 1991, "Η εποχή των καφέδων", 1992, "Η Δευτέρα των αθώων", 1994, "Το τρένο με τις φράουλες, 1996, "...Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες", 1998, "Ο Τούρκος στον κήπο", 2001, "Το τανγκό των Χριστουγέννων", 2003, "Ο θείος Τάκης", 2005, "Του φιδιού το γάλα", 2007, "Κωνσταντινούπολη - των ασεβών μου φόβων" (2008), "Δεσποινίς Πελαγία" (2010) και "Ο γιος του δάσκαλου", 2012. Βιβλία του έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη.
περισσότερα:http://biblionet.gr/author/659/

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Λέσχη ανάγνωσης της Βιβλιοθήκης στη Δραπετσώνα

Τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης θα συναντηθούν το απόγευμα της Πέμπτης 14 Δεκεμβρίου  στις 5:30 μ.μ. στον χώρο της Βιβλιοθήκης Δραπετσώνας, με αφορμή το μυθιστόρημα του Γιάννη Ξανθούλη "Το τανγκό των Χριστουγέννων".

 Παρουσίαση από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: 

Ένα τανγκό για τα Χριστούγεννα γίνεται αφορμή να ανατραπεί ο "αμφίσημος" -έτσι κι αλλιώς- αισθηματικός κόσμος του Στρατοπέδου Βάτη στον Έβρο. Ένα τανγκό που ξεδιπλώνει ρυθμικά σχέσεις και απελπισίες μέσα από ξεκαρδιστικά δραματικές συγκυρίες. Καταγραφέας όλων αυτών ο Λάζαρος Λαζάρου, που γίνεται μάρτυρας ερώτων, θανάτων και εορταστικών πανικών. Έτσι τα Χριστούγεννα του 1970 θα καταχωρηθούν στη μνήμη του σαν σκοτεινός αισθησιακός εφιάλτης, που θα τον ακολουθεί σε όλη του τη ζωή με ένα αθεράπευτα ρυθμικό τανγκό.                                                                                   
Το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με μεγάλη επιτυχία το 2011.